‘Hallo!’ Terwijl ik onhandig mijn tas tussen mijn voeten en de treinstoel voor me probeer te duwen, hoor ik een vrouwenstem naast me. Ik ben al bezig met overeind komen om vriendelijk gedag terug te zeggen, als ik zie dat ze haar enthousiaste begroeting in haar iPhone toetert in plaats van in mijn oor. Gelukkig kan ik mijn woorden net op tijd inslikken.

Trein en telefoon lijken soms onlosmakelijk met elkaar verbonden, vooral tijdens de avondspits. Wie die doorbrengt bij de NS weet zich verzekerd van telefoongesprekken over ingevroren macaroni die al dan niet uit de vriezer moet worden gehaald, huilende kinderen bij de crèche of kantoorklusjes die op de valreep nog moeten worden afgemaakt.

Terwijl ik nadenk over de steeds toenemende behoefte van mensen om hun tijd efficiënt in te delen en altijd maar bezig te zijn – begrijpelijk, want het zal je maar overkomen dat je even niets te doen hebt – begint het zo enthousiast begonnen gesprek van de mevrouw naast me andere vormen aan te nemen.

‘Jij hebt echt een bord voor je kop, sorry dat ik het zeg’, verzucht ze. Bijna wil ik verbaasd en geïrriteerd opkijken, als ik me plots bedenk dat het betreffende bord zich voor het hoofd van de gesprekspartner van de vrouw bevindt en niet voor het mijne. Een opluchting, dat wel.

Mijn medereiziger, zich van geen kwaad bewust, vervolgt ondertussen haar conversatie. Zij die haar telefoongesprek zo hartstochtelijk begon, begint nu steeds hartelozer te praten. ‘Er is iets mis in zijn hoofd, dat kun je er niet uit praten. Als het bij het kerstdiner escaleert, laten we gewoon de politie komen.’

Ik kijk om me heen. Ben ik de enige die het vreemd vindt dat de vrouw het psychische wel en wee van een familielid en haar eigen niet al te rooskleurige voorstelling van het kerstdiner met de aanwezige forenzen deelt?

‘Weet je wat ik zou doen als ik hem was?’ vervolgt de vrouw stoïcijns. ‘Ik zou gewoon een pilletje nemen. Klinkt heel cru, maar het is wel lekker makkelijk.’

Nogmaals kijk ik om me heen. En nogmaals lijk ik de enige wiens oren flapperen. De rest van treinreizend Nederland zit mails te beantwoorden op zijn telefoon, leest Vijftig tinten op zijn e-reader of houdt zijn blik gericht op een papieren krant.

Blijkbaar hoef je in de trein niet meer alleen de inhoud van je vriezer te bespreken of je blèrende kind, maar kun je ook prima overstappen op kerstdinerdrama’s en zelfmoordpillen. Ook fysieke publieke ruimtes zijn onderworpen aan de cultuur van het alles almaar sharen. In zo’n cultuur lijkt me interactie centraal te staan.

Misschien moet ik de volgende keer dan toch maar ‘hallo’ terugzeggen.

Advertenties

Join the conversation! 5 Comments

  1. Ik vind het heerlijk om naar dat soort gesprekken te luisteren. Geeft echt toffe kijkjes in het leven van de ander. 😉

    Aan de andere kant voer ik soms ook dit soort gesprekken. Gaat meestal per ongeluk, het gesprek ontspoort gewoon een bepaalde kant op, of ik was al aan het bellen en moest de trein halen. Voor mij persoonlijk maakt het geen zak uit of wildvreemden horen wat ik te zeggen heb. Ik hoop altijd dat ik ze een klein beetje entertainment geef.

    Beantwoorden
  2. Entertainment bied je inderdaad, o.a. aan mij dus 😉 En zelf voer ik ook wel eens dit soort gesprekken, je ontkomt er soms gewoon niet aan, denk ik. Maar het luisteren vind ik het allerleukst: het is zo interessant om te horen wat andere mensen bezighoudt (en om het vervolgens met een korreltje zout op te schrijven)!

    Beantwoorden
  3. Leuk geschreven, Eer. Mooie website ook! Ik ben benieuwd naar de volgende…

    Beantwoorden
  4. Superleuk om columns van jou te lezen! Mijn complimenten!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Luisterleven

Tags

, , ,