Bea stopt ermee. Miljoenen Nederlanders hoorden haar vanavond haar aftreden bekendmaken, waarna alle koninklijke tranen, hoedjes en staatsbezoeken uit de kast werden (en worden) getrokken. Nederland heeft weer iets om over te praten.

En dat hebben we graag: een collectief gespreksonderwerp, waarover we dan het liefst ook nog een mening kunnen verkondigen. De zaterdageditie van de Volkskrant besteedt er sinds kort zelfs een speciale rubriek aan: ‘De Betrouwbare Mannetjes’, voor een ‘handzame mening waar u gerust mee kunt aankomen bij voetbalvereniging, koffieautomaat of schoonouders’.

Zo’n mening gaat dan het liefst over een onderwerp waarover gemeenschappelijke ergernis bestaat. Het weer is een clichématig doch tekenend voorbeeld. Vorige week sneeuwde het: onhandig en koud. Afgelopen weekend heeft de dooi ingezet: smurrie op de stoep. Op dit moment regent het: huilen met de pet op.

Gelukkig bieden tijden van slechte weersomstandigheden – en helaas vaak ook goede – ons de mogelijkheid ons klaagobject een beetje af te wisselen. Deze variatie is veelal gegoten in de vorm van de NS, de Nationale Spoorwegen. Maar ‘NS’ is handiger voor gejammer op Twitter, aangezien het ons slechts twee tekens (en een hashtag) kost.

De NS dus. Vorige week, ten tijde van De Sneeuwstorm, meenden de NS het besluit te moeten nemen volgens een aangepaste dienstregeling te rijden – ook, overigens, toen De Sneeuwstorm was verworden tot Sneeuw Zonder Storm. Zo’n aangepaste dienstregeling is natuurlijk prachtig. Het voedt onze drang tot klagen en sluit bovendien haarfijn aan op dat andere geliefde mekkerobject: het weer.

Een vrouw stapt de trein in, stampt hardhandig de sneeuw van haar laarzen en vervolgt briesend haar weg door de – volle – coupé. ‘Klote-NS.’

In diezelfde coupé zit een jongen te bellen. ‘Tjongejongejonge. Jij gaat dus NIET geloven hoe vaak IK net heb moeten overstappen.’ […] ‘Fout. Twee keer.’ Goh.

Bij het volgende station stapt een man in, veertiger, twee jonge kinderen bij zich. Met een nors gezicht laat hij zich op een blauwbeklede stoel vallen. ‘Pfff’, snuift hij. ‘En dan óók gewoon geen verwarmde coupés hebben hè!’

De trein rijdt verder, nadert zijn eindbestemming. Twee kennissen naast mij stappen tegelijk uit. Hun gesprek legt de vinger op de zere plek.

‘Goh, wat fijn hè, de dag zo beginnen? Met klagen op de NS?’
‘Heerlijk inderdaad. Een beter begin van de dag is er niet.’
Dus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorie

Luisterleven

Tags

, , , , ,